In de schaduw

In deze roman van Ina van der Beek groeit Fleur op in de schaduw van haar overleden zusje Roos. Als Roos overlijdt door een val van de schommel, is moeder Irma net in verwachting van Fleur. Irma kan niet blij zijn met de nieuwe zwangerschap. Bij het opgroeien krijgt Fleur steeds meer het gevoel dat ze het nooit goed doet in de ogen van haar moeder. Als Fleur in de puberteit komt, zoekt ze een manier om gezien te worden. Ze merkt dat klasgenoten het stoer vinden als ze durft te stelen in een winkel. Langzaam worden het grotere dingen die ze steelt: dure cadeaus geven maakt je ook populair.
Zelfs op volwassen leeftijd gaat ze hier nog mee door. Hoe kan ze dit patroon doorbreken? ‘In de schaduw’ van Ina van der Beek is een aangrijpende roman over hechtingsproblematiek en de invloed van een lastige jeugd op je hele leven.In de schaduw

Mees en Tijn en het geheim van het kasteel

Tijn begint al langs de smalle paadjes te rennen. ‘Kom op, Mees, we zijn ridders en gaan het kasteel bestormen.’ Opeens staat Mees stil. Hij trekt Tijn aan zijn mouw. ‘Tijn,’ zegt hij zacht, ‘ik denk dat wij best zonder opa en oma helemaal boven in de torens kunnen gaan kijken.’

Samen met opa en oma gaan Mees en Tijn naar een echt kasteel. Stiekem maken ze een plan om op onderzoek te gaan in de afgesloten torens. In een hoge torenkamer doen ze iets heel doms. Ze weten maar één oplossing: wegwezen! Op weg naar de uitgang stuiten ze op twee mannen die zich verdacht gedragen. Wat nu?
Klik hier om het eerste hoofdstuk van dit boek te lezen.

Mees en Tijn en het geheim van het kasteel

Je hoort erbij

Maaike, de hoofdpersoon in ‘Je hoort erbij’ van Ina van der Beek, voelt al haar hele leven dat er iets aan de hand is met haar afkomst. Is ze geadopteerd? Was ze ongewenst? Haar moeder Lia zwijgt, haar vader Maarten is afstandelijk. Pas vlak voor haar dood vertelt Lia aan Maaike dat niet Maarten, maar ene Bart haar vader is. Ina van der Beek schrijft in ‘Je hoort erbij’ met veel inlevingsvermogen over de gevoelens van een kind dat worstelt met vragen over haar afkomst.

Je hoort erbij

Als de weg verborgen is

ine moet ertussenuit! In ‘Als de weg verborgen is’ van Ina van der Beek vertrekt Tine naar Noorwegen en laat haar man Bob en drie kinderen thuis achter. Op zoek naar rust en ruimte om dingen op een rijtje te zetten, begint ze aan een lange wandelroute. Ze verdwaalt en vindt uiteindelijk een blokhut om te schuilen. Hier blijkt ze niet alleen te zijn, want de Nederlandse pastoor Bram ligt gewond in de hut en kan niet verder lopen. Ze vertellen elkaar die nacht hun levensverhaal. Terug in Nederland, kan Tine Bram niet loslaten. Wat doe je als je gevoelens niet in overeenstemming zijn met je overtuigingen? Ina van der Beek zoekt in deze intrigerende roman naar het antwoord op die vraag.

https://www.bol.com/nl/f/als-de-weg-verborgen-is/9200000107493495/

 

Blijvende herinnering

‘Blijvende herinnering’ van Ina van der Beek is het indrukwekkende slotdeel van een oorlogstweeluik. Hoofdpersoon Jo probeert door te gaan met het leven na de oorlog, maar dat lukt niet als de oorlog nog overal om haar heen is. Haar man Kees is zelfs gelegerd in Indië. Gek genoeg is het moment waarop hij terugkeert juist het moment waarop het pas echt lastig wordt om de herinnering te verdringen – en waarop het dagelijks leven simpelweg voortzetten onmogelijk wordt. Na ‘Verdrongen herinnering’ is ‘Blijvende herinnering’ van Ina van der Beek opnieuw een aangrijpende roman.

https://www.zomerenkeuning.nl/boek/blijvende-herinnering/

 

blijvende

 

Schijn bedriegt (soms)

Een paar weken geleden gingen onze overburen c.q. medebroeder en -zuster een paar dagen op stap. Zij vroegen ons om voor hun levende have, een aantal gezellige kippen te willen zorgen, nou, geen enkel probleem natuurlijk.
Zelfs heel leuk, gezien het feit dat buurman, behalve de voederinstructies nog iets meldde: ik mocht na het voeren ook de gelegde eieren meenemen.
De bewuste ochtend begaf ik me met een schaaltje (je weet tenslotte maar nooit hoeveel eieren er zullen liggen) op weg naar het kippenhok. Natuurlijk, ook in de winkel zijn prima eieren te koop, maar zo’n echt kakelvers eitje, net van de kip, dat zou natuurlijk verrukkelijk zijn op onze boterham.
Een bakje voer, water, een paar oude boterhammen, de kippen vielen enthousiast aan op hun eten.
Ik opende verwachtingsvol het leghok. Daar lag één ei… Ik pakte het voorzichtig op, het was een mooi ei, precies zoals een ei hoort te zijn. Ik vond alleen de kleur van de schil wat apart, er lag een wat grijsgroene gloed over.
Nu liep er bij die kippen ook één wat aparte, staartloze kip, dus vooruit, dit ei was vast van die kip. Alles wat uit de mens komt, is ook niet altijd van dezelfde kleur, ik bedoel maar…
Voorzichtig droeg ik mijn ei naar huis, in het schaaltje. Dan hadden we toch straks beiden een half ei op brood. Immers, beter een half ei, dan…

Op het moment dat ik mijn huis binnen ging, begon er langzaam iets te dagen. Dit was geen echt ei, het was natuurlijk zo’n lok-ei, wat kippen moet enthousiasmeren hun eitje erbij te leggen.
‘Wat denk jij?’ vroeg ik echtgenoot. Hij was het met me eens, het was een nep-ei. Schijn bedriegt, dat was wel weer bewezen.
Gelukkig had niemand mijn blunder gezien, ik liep snel terug naar het kippenhok, leidde de dames daar af met nog een paar stukken brood en legde het ei netjes terug in het leghok.
‘Zullen jullie niks tegen de baas zeggen?’ vroeg ik de kippen. ‘Maar flauw, dat jullie geen enkel eitje voor me hebben gelegd.’ Ze kakelden gewoon door mijn verwijt heen en negeerden me volkomen.
De volgende dag bedankte buurman me voor de goede zorgen. Op dat moment besloot ik hem mijn blunder toch maar te vertellen, vooruit, kon hij eens flink lachen.
Hij lachte inderdaad, maar niet om de reden die ik had gedacht: ‘Het was helemaal geen nep-ei,’ zei hij. ‘We waren al verbaasd dat je geen eieren had meegenomen, er lagen er vier in het hok.’
‘Vier? Het was er vanochtend maar één! En die kleur…’ zei ik.
‘Tja, de ene kip legt eieren met een andere kleur schil dan de andere kip, zei hij schouderophalend. Daarna deed hij de vier verse eitjes in een doosje en stopte het me in de hand.
Zoals ik al zei: Schijn bedriegt (soms).
Ik dacht echt dat ik vanuit het kippenhok een zacht gegiechel hoorde. Waarschijnlijk die ene kip zonder staart…eggs

Geloof en een elektrische tandenborstel,

toothbrush wat hebben die twee met elkaar te maken? Zo op het eerste gezicht natuurlijk helemaal niks.
Maar toch viel me pas zomaar in, dat er best wel overeenkomsten zijn.
Het was op een moment dat ik mijn tandenborstel na een nachtje opladen, weer gebruikte. Sjonge, wat een kracht en energie had dat ding weer!
Toen ik hem de avond ervoor maar weer eens op de oplader plaatste, had ik niet eens het idee dat hij aardig leeg begon te raken. Pas nu, nu hij weer was opgeladen, viel het verschil mij op.
Natuurlijk kon ik er gisteren ook nog prima mee poetsen. Zelfs als hij helemaal leeg is, is het nog steeds een tandenborstel, kan ik hem nog steeds gebruiken.
Maar regelmatig een nachtje op de oplader, dat maakt een enorm verschil. En zoals gezegd: dat merkte ik pas nadat hij weer was opgeladen.

Wat heeft dat met geloven te maken? Vraagt u zich nu waarschijnlijk af.
Wel, dit: Ik hoorde pas iemand zeggen (en dat hoort u waarschijnlijk ook regelmatig): ‘Ik heb de kerk helemaal niet nodig om te geloven, in m’n eentje lukt dat ook prima.’
En dat kan zeker waar zijn, geloof zit in je hart, is iets van jezelf. Maar toch, als ik aan die tandenborstel denk…
Door naar de kerk te gaan, of thuis mee te luisteren met een kerkdienst of anderszins, krijg je net die extra stroomstoot, nieuwe energie, nieuwe kracht.
Net zoals ik met die tandenborstel, zelfs helemaal zonder stroom, echt mijn tanden wel kan poetsen, zo kun je ook in je eentje geloven. Alleen gaat het moeizamer, het kost veel meer energie. Je doet jezelf eigenlijk tekort, je kunt zoveel meer ontvangen!
Zoals ik na het opladen van de tandenborstel pas merkte hoe fijn het weer poetste, zo mag je je ook laten opladen door een mooie preek, door de uitgesproken zegen. Nieuwe energie, nieuwe bezieling!

Misschien zegt u: ik poets altijd met een gewone tandenborstel, dus dit gaat niet over mij…
Tja, bedenk dan maar dat op z’n tijd een nieuwe tandenborstel aanschaffen ongeveer hetzelfde effect heeft! Nieuwe energie, nieuwe poetskracht.
Goed voor je gebit zorgen is belangrijk, goed voor je ziel zorgen nog veel belangrijker!

Mees en Tijn en het avontuur met de roeiboot

Mees en Tijn en het avontuur met de roeiboot

Mees en Tijn gaan logeren bij opa en oma. Ze maken grote plannen: zwemmen in de plas achter het huis, naar het onbewoonde eilandje varen, vissen …

Als ze iemand vroeg in de ochtend een zak in het water zien gooien, gaan ze op onderzoek uit. Dat is het begin van een groot avontuur.

Voor kinderen vanaf 8 jaar.

Klik hier om het eerste hoofdstuk van dit boek te lezen.

 

Omdat hij van je houdt

Omdat hij van je houdt

Kort maar krachtig: 365 inspirerende teksten van bestsellerauteur Ina van der Beek. Zo word je elke dag herinnerd aan Gods liefde voor jou!

– Voor iedereen die een bondige bemoediging kan gebruiken
– Luxe gebonden boekje in compact formaat
– Aantrekkelijk cadeau!

Leesfragment
Bekijk hier de eerste pagina’s online!